Feministische stoofpot


Ik weet natuurlijk niet hoe ú erover denkt, maar ìk ga in het dagelijks leven uit van de gelijkheid tussen man en vrouw. Ooit was ik fel feministisch, maar inmiddels heb ik geen zin meer me bezig te houden met onbenulligheden. Niet dat het feminisme onbenullig is. Maar steeds als vrouw-mens de competitie aan te gaan met elk man-mens – dat is toch een beetje lullig, als je eenmaal volwassen bent. Zielig ook, voor al die man-mensen. Ze leggen het immers altijd af. En spelen met een dood poppetje, ach, daar is geen lol aan.

Al die stomme stenen beelden die in onze taal zitten over de ongelijkheid tussen man en vrouw, laten we daar ook gewoon eens over ophouden. Als volwassen mensen onder elkaar, zeg maar.
Neem nou die mooie, jonge prinses Ëowyn uit ‘In de ban van de ring’, ja die, van Tolkien. Dat meisje is hopeloos verliefd op de Doler, die later koning Aragorn blijkt te zijn. Zijn ze samen gezellig op oorlogspad, compleet met zo’n stoer veldkamp en stevige vrouwen die vuren maken voor vermoeide mannen. Kookt zij een stoofpot. Met vis. Geen idee hoe je aan verse vis komt op zo’n moment en bovendien gaan vis en bonen helemaal niet samen dus dat was allemaal om te beginnen al geen goed idee. Maar goed, komt zij met zo’n gezellige outdoor-ketel die boven het vuur heeft staan pruttelen (Hooimadammetjes hadden ze nog niet, maar die zouden mooi van pas gekomen zijn) en schept hem op. Hij heeft zo’n leuke houten nap die enig past bij die outdoor-ketel. Zij denkt natuurlijk dat de liefde van de man door de maag gaat. Heeft ze toch buiten de waard gerekend. Zo simpel zijn die mannen niet, meid. Pas je beeld een beetje aan!

Die stoofpot was niet te eten, dus hij spuugt de genomen hap gauw uit als zij even niet kijkt. Ook fout. Daarmee zinspeelt hij op haar ongeschiktheid als vrouw. Ze kan niet koken. Kan ze dus ook zijn koningin niet worden. Blijft staan dat een stoofpot bonen behoort te bevatten en dat kan dus niet met vis.

Zijn ze alle twee verkeerd bezig dus laten we dat netjes evenredig omgekeerd recht zetten. Nee, hij hoeft niet te koken en zij niks uit te spugen. We doen het eleganter. Hem laten we op de berg zitten uitpuffen met zicht op al zijn mannen en zij komt met de stoofpot. Maar die pot is gemaakt door de koks M/V die het leger vooruitgesneld zijn. Ze hebben de bonen geweekt en laten pruttelen, ze hebben er spek in gedaan en aardappelen (die hadden ze toen nog niet maar een kniesoor die daarop let) en flink wat kruiden. Oké, wilde kruiden, omwille van de romantiek.
Komt zij dus met die ketel bij hem en dan nemen ze allebei zo’n ludieke nap, laten het zich goed smaken en kijken vergenoegd uit over het tentenkap. Zo hoort het. Vooral wat betreft die bonen met spek. Stoofpot. Heerlijk.

Nicoline Hooijmans

Noot van de Bruine Bonenbende: Nicoline is gastblogger en heeft al eerder een fijne blog geschreven over haar ervaringen met de macriobiotiek en peulvruchten Een hooimadam is één van de manieren om peulvruchten energiezuinig te bereiden. Het kan natuurlijk ook met een dekbed, slaapzak of ouderwetse hooikist. Niet zo mooi natuurlijk als de manier van Nicoline. Ook een Hooimadam bestellen?www.hooimadam.com



Reply