Groeten uit Barcelona



Wie neemt er nou rauwe bonen mee als souvenir uit Barcelona? Nou, ik dus. Een pond van die gedroogde, witte knoeperds. ‘Alubia Granja’ staat er op het pakje. Nadat ze een paar maanden tot wederzijds genoegen in mijn keukenla hebben doorgebracht, wordt het tijd om er eens iets mee te gaan doen. Maar wat… Ik raadpleeg de Spaanse connectie in mijn familie. Ze houdt een lang verhaal waarin drie soorten vlees opduiken. Niks voor een vleesverlater zoals ik, hoewel die grote, smeuïge bonen natuurlijk inderdaad enorm goed combineren met een paar brokken lekkere, pittige, Spaanse chorizo. Ik moet dus iets anders verzinnen dat bite geeft aan de vriendelijke peulvruchten. Zeekraal! Ja, het wordt een salade met zeekraal en wat sardientjes voor het broodnodige zilt.

Voor twee personen laat ik 200 gram bonen een nacht weken in koud water en kook ze daarna in vers water zachtjes gaar. Van het sap van een citroen, twee teentjes fijngesneden knoflook, een lekkere plons olijfolie, een handje fijngesneden platte peterselie, en wat peper en zout klop ik een dressing, giet die over de nog warme bonen en laat ze afkoelen. Een halve venkelknol gaat in vliesdunne plakjes en weken een uurtje in een paar eetlepels wijnazijn zodat ze lekker knapperig worden. Ik overgiet een flinke hand zeekraal met kokend water en spoel het koud af, snijd een halve rode paprika en een halve komkommer in kleine blokjes en klief een stuk of tien ‘snoeptomaatjes’ in tweeën. Dit alles vermeng ik met de bonen, proef en doe er nog wat zout en citroensap bij. En een extra eetlepel gehakte peterselie. Zo al heerlijk, maar nòg lekkerder met wat verse sardientjes, ontkopt en ontgraat (zoek zelf maar op hoe dat moet), beetje peper en zout erop, even door de bloem en vier minuten bakken in een vingerkootje olie.

200 gram gedroogde grote witte bonen
1 citroen
2 teentjes knoflook
olijfolie
wijnazijn
zout, peper
een flinke hand zeekraal
een halve venkelknol
een halve rode paprika
een halve komkommer
tien snoeptomaatjes
een bosje platte peterselie
desgewenst: 6 verse sardientjes en een eetlepel bloem

Christine Hoogenkamp
Christine is student van Onno Kleyn en gastcolumnist van de Bruine Bonenbende

 



Reply