Heilig boontje


Sylvia Witteman schreef onlangs in haar zaterdagse column in de Volkskrant dat Amerikanen Jezus in allerlei etenswaren zien verschijnen en dit deed mij denken aan het verhaal van het heilig boontje.

Nou ben ik niet gelovig maar als er sprake is van enige mystiek in een product of gerecht, begin ik toch een beetje op mijn stoel heen en weer te schuiven en wil ik er meer van weten.
Een tijdje geleden stuurde een vriendin mij een kaartje met een afbeelding van vergeten groenten van de Historische Groentenhof uit Beesel met daarin wat boontjes om te zaaien. Eén van de boontjes had een grappige tekening op heur buikje en werd omschreven als Monstransboontje. Als je het verhaal over de naamgeving leest, schieten de tranen je in de ogen, zo mooi is het:
In de tijd dat een pastoor waarschijnlijk nog van onbesproken gedrag was, woedde er een oorlog waarbij stoere soldaten van de koning probeerden te voorkomen dat de moordlustige en grijpgrage vijand zijn gang kon gaan. De pastoor in dit verhaal was geen bang menneke maar kneep hem wel, vanwege de stralend mooie gouden monstrans die een rijke boer aan de kerk had geschonken in de hoop dat Petrus hem na zijn dood met open armen zou ontvangen. Daar zou de vijand zo maar eens zijn oog op kunnen laten vallen! Voor wie nog nooit van een monstrans heeft gehoord, het is een beetje potsierlijk kunstwerk, met in het midden een kleine ronde opening waar de heilige hostie in wordt bewaard.

Helaas, de vijand overwon en de herder banjerde door de lange gangen van het eenvoudige kerkje heen en weer om een plan te bedenken. Potverdorie, waarom kwam er ook geen teken van boven. Na wat schietgebedjes was de pastoor er uit. Hij zou de monstrans begraven! Zo gedacht, zo gedaan, en om de plek te markeren plantte hij er een paar witte boontjes bovenop.
Inmiddels was de vijand na bloeddorstige plunderingen weer verdwenen en de schat kon worden opgegraven. De boontjes leverden een gulle oogst en onze monseigneur viel bijna van zijn stoel toen op alle boontjes met een beetje fantasie een heilige tekening werd aangetroffen: het silhouet van de begraven monstrans! Ook zagen sommigen een engel in de tekening op het boontje. Sinds die tijd spreekt men van monstransbonen of heilige boontjes.

Titia Boxma

Titia is één van de gastbloggers op de site van de bruinebonenbende



Reply