Shakespeare in de bonen


EnterPeaseblossom1929Literatuur kan soms aardige inkijkjes geven in de eetgewoonten en tafelmanieren. Doet bijvoorbeeld een dichter en toneelschrijver als William Shakespeare aan peulvruchten? Nou en of. Al krijg je niet de indruk dat de tuinboon en de nederige erwt in hoog aanzien stonden.

William Shakespeare is geboren in april van het jaar 1564, vermoedelijk de 23ste. Hij schreef treurspelen, historische stukken en blijspelen. Bij elkaar een kleine veertig. Ook schreef hij ruim honderdvijftig sonnetten en dan ook nog eens een stuk of wat langere gedichten. Het kan niet anders dan dat het in al dat werk af en toe ook over eten gaat. En vooral over drinken, daar begreep de man meer van, krijg je het idee. Bijvoorbeeld dat geloftes gedaan over een goed glas wijn geen hoge houdbaarheidsdatum hebben. Het zijn vaak wat cynische kanttekeningen in een conversatie. En dat geldt ook voor de arme peulvrucht.

In een Midzomernachtsdroom heeft de elf Puck het over een met bonen gevoerd paard. Dat gaat natuurlijk over paardenbonen, die we in Groningen nog als ‘mollebonen’ poffen. Overigens heet één van de dienaressen van de Elfenkoningin Titania ‘Lathyrus’ (peaseblossom), één van de weinige lieflijke vermeldingen in dit verband.
En in Hendrik IV zegt een van de bijrollen iets over het donkere en vochtige van bonen en erwten. ‘Dank as a dog’. Dat klinkt niet erg gezellig.

De peulvrucht is bij Shakespeare een plat product. Geen liefdesliedjes over de bloesem, geen fraaie strofen over de sierlijke bladeren, geen verrukkelijke bonenmaaltijden. Nee, gewoon voer is het. Voor paard en mens.

Lizet



Reply