Velderwtjes – maar nu op het bord


Tja, als Yneke het dan toch over veldertjes en velderwtjes heeft… Daar kunnen wij kokertjes allerlei uiterst aangename hapjes mee maken. Malle dingen, hoor die, eeh, velderwtjes – ik wil een w erin. Het zijn prille, te jonge kapucijners, dat werd al gezegd, wreed uit de peul gerukt voordat de najaarszon ze kon laten rijpen en drogen zoals de natuur dat bedoelde. Nou, jammer. Ze smaken nu niet grommerig en aards, zoals de volwassen exemplaren, maar bleu en teer en zacht. Schep ze even te hard om en ze gaan stuk. Kortom, daar maken wij slaatjes mee, frisse happige slaatjes op de manier waarop mediterrane lekkerbekken slaatjes maken, met groen erdoor en olie en citroen en misschien een snipper ui, rode natuurlijk, om tussen al het zacht ook nog een frisheidje te hebben.

Er is niks aan: pot opendraaien en de inhoud uit laten lekken. En dan gesneden of geplukte kruiden erdoor, peterselie of basilicum of koriander, plus gulle knepen doorgesneden citroen, limoen desnoods. Een beetje ragfijn gehakte knoflook doet weer onvermoede winden waaien. Fijngesneden rode ui erbij, in flintertjes of als haksel, en dan je beste olijfolie. Noem het een voorgerecht. Maar ook bij geroosterde zaken als koteletjes en vis past het perfect. Geen Mediterraan die weet wat velderwtjes zijn. Of veldertjes. Maar smullen dat ze ervan zouden, smullen!

Onno



Reply