Franse bonenkost


Gebakken bonen, dat is zoiets geks, als je er aan denkt, bonen in een schaal opwarmen, bah. Toch? Maar dan gebeurt er iets geks. Je schuift diezelfde bonen in een schaal in de oven en opeens komt er iets heerlijks uit. De Fransen hebben dit uitgevonden. Je kan de schotel natuurlijk zo rijk maken als je wilt, bijvoorbeeld met stukjes venkel, maar persoonlijk denk ik dat die zo erg mooi in evenwicht is. Als je er maar op het bord een onwijs lekkere scheut prachtige olijfolie over doet.

Nodig:

300 gr witte bonen, gekookt (kan ook uit blik)
300 gr tuinbonen, gekookt
2 uien, gesnipperd
2 paprika’s , gesneden
2 tenen knoflook, geperst
2 volle eetl mosterd dijon
¼ liter witte wijn
100 gr geraspte belegen kaas.

Bereidingswijze:

Roerbak de uien, paprika’s en knoflook gedurende 5 minuten. Voeg de wijn toe, breng het aan de kook en laat het 10 minuten stoven. Doe de beide soorten bonen erbij en de mosterd en roer goed. Schep dit mengsel in een ingevette ovenschaal, bestrooi het geheel met kaas. Bak de schotel een half uur op 180 graden C.

Felix Wilbrink
Meer recepten op www.etenengenieten.nl

Dit recept is eerder verschenen op www.telegraaf.nl en mocht met toestemming van Felix Wilbrink op de site van de bruine bonenbende geplaatst worden




Pugliese tuinbonenpuree


13404065-tuinbonen-textuur-achtergrond-ook-wel-fava-of-windsor-bean-grote-grote-bonen-met-een-romige-textuur-door Onno Kleyn

De ruisende, milde smaak van tuinbonenpuree, daar had ik het een week geleden over. Fijngekookte gedroogde tuinbonen zijn een kenmerkende bereiding van de oostelijke kant van de Middellandse Zee, van Libanon en Egypte, maar ook van Malta, Sicilië en Apulië. Proef en je roept meteen ‘winter’!, terwijl wij toch in de veronderstelling leven dat het in die dreven nimmer winter wordt.
Nou, dat wordt het wel. Het zal er dan misschien niet snel sneeuwen, maar zo tussen november en maart kunnen de weergoden er onbarmhartig huishouden, op een gure, klamme, kledderige, schor hoestende manier. Dus wat doe je dan? Je eet purè di fave, gezond geïllustreerd met cicoria, de bittere groene groente die ook in de donkere maanden nog belieft te groeien.
Van guur, klam, kledderig weer weten wij in onze dreven ook alles, dus hup, de keuken in. Maar eerst even langs de Turk of Marokkaan voor een zak gedroogde tuinbonen. Neem die zonder velletje, split-tuinbonen dus.

Purè di fave – Pugliese tuinbonenpuree

300 g gedroogde split-tuinbonen
1 flinke aardappel, geschild, in stukken
1 struik andijvie (ter vervanging van de wilde cicoria)
rijkelijk zeer goede olijfolie extra vergine
1 rode ui, in flinterdunne plakken

De puree: week de tuinbonen 4 uur of een nacht in heel ruim koud water. Zet ze daarna samen met de aardappel op – zorg dat ze nog steeds 2 vingers diep staan – en breng aan de kook. Schuim zonodig af. Laat héél zachtjes gaarkoken in een uur of 2, tot ze uit elkaar vallen.
Giet iets van het water af en bewaar het. Stamp de tuinbonen met het reseterende kookvocht of pureer ze met de staafmixer (bij aardappelpuree dodelijk, maar hier mag het wel!), en gebruik achtergehouden kookwater om de juiste smeuïgheid te krijgen. Roer er meteen al een gulle straal olie door en breng alles op smaak met zout en peper.
De ‘cicoria’: was de struik andijvie grondig. Snijd hem dwars in dikke repen. Droog ze in de slacentrifuge. Smoor de andijvie in een braadpan met wat olijfolie, afgedekt, tot hij zacht is, in circa 8 minuten.
Serveer de puree met de andijvie en de gesneden ui en geef er aan tafel olijfolie en de pepermolen bij.




Griekse tuinbonensalade


Van onze half-Griekse gastcolumnist ontvingen wij het volgende recept. Het waterige zonnetje voelt meteen veel warmer:

Mijn Griekse tuinbonensalade

Het herfstige weer van deze winter, grauw en nat doet mij altijd verlangen naar zon, blauwe lucht en buiten eten. Nu weet je in Nederland dat dat nog kan duren. Dus niet gevreesd. We halen het zonnige gevoel gewoon in huis met mijn Griekse bonensalade, lekker makkelijk en mooi als (bij)gerecht. En met bonen kun je eindeloos andere combinaties maken. In veel recepten staat dat er basilicum door Griekse salades gaat. Van oorsprong is dat niet zo. De basilicumplant (van het Griekse woord voor koning, basileos) is voor Grieken een heilige plant en diende vooral om insecten buiten de huizen te houden. Tegenwoordig is dat natuurlijk wat minder strikt, maar Grieken gebruiken in bonensalades veel oregano. Ik gebruik in mijn versie ook feta. Die maak ik meestal in met twee tenen knoflook, peperkorrels en rozemarijn in olijfolie. Een paar dagen in de koelkast en klaar.

Nodig voor 4 personen:

2 potten tuinbonen, uitgelekt
500 g sperziebonen
oreganoblaadjes, geript
1 stengel bleekselderij, in fijne stukjes
1 rode ui, in ringen
1 groene paprika, in ringen
1 citroen
peper en zout
e.v. olijfolie
feta, ingemaakt in blokjes
kalamataolijven
Turks brood
Griekse yoghurt

Bereiding:

Kook de sperziebonen kort beetgaar. Laat ze afkoelen. Meng alle ingrediënten, bonen, bleekselderij, paprika, olijven, oregano en rode ui door elkaar en besprenkel met sap van een halve citroen en olijfolie. Voeg naar smaak peper en zout toe. Garneer op grote schaal met de fetablokjes.

Om deze maaltijd compleet te maken kun je Turks brood roosteren, besmeren met Griekse yoghurt en er wat peper uit de molen over draaien.

Je kunt naast de tuin- en sperziebonen ook mooie Griekse witte reuzenbonen gebruiken.

Kalo Orexi, eet smakelijk!

[Gereon de Leeuw is half Grieks en heeft een prachtig kookblog, www.culidl.blogspot.com